Jezioro Goczałkowickie (Zbiornik Goczałkowicki) – zbiornik zaporowy na Wiśle utworzony w 1956 roku przez spiętrzenie wód rzecznych zaporą w Goczałkowicach-Zdroju w województwie śląskim. Powierzchnia maksymalna zbiornika wynosi 3200 ha, a pojemność całkowita około 168 mln m³. Maksymalny poziom piętrzenia to 257 m n.p.m. Długość zapory wynosi 2980 m. Jest to zbiornik retencyjny zaopatrujący w wodę część Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego, zapewniając 38% uzdatnionych wód powierzchniowych dla Górnośląskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów S.A. w Katowicach (GPW). Oprócz zaopatrzenia w wodę pełni on także funkcje retencyjne i gospodarcze (gospodarka rybacka).
Wg podziału J. Kondrackiego pod względem fizjograficznym zbiornik znajduje się w zachodniej części mezoregionu Dolina Górnej Wisły (512.22) i wchodzi w skład makroregionu Kotlina Oświęcimska (512.2). Powstał na tzw. Małej Wiśle, jak nazywa się odcinek Wisły od źródeł do ujścia Przemszy, a zapora tworząca go stanęła ok. 43 km powyżej ujścia Przemszy, ok. 5 km na południe od Pszczyny i 5 km na północny zachód od Czechowic-Dziedzic.
Po południowej stronie zbiornika, w odległości niespełna 1 km od niego, biegnie linia kolejowa…