Kanał Górnonotecki

Kanał Górnonotecki to sztuczna droga wodna w województwie kujawsko-pomorskim, przebiegająca przez Kotlinę Toruńską (część Pradoliny Toruńsko-Eberswaldzkiej); żeglugę otwarto na nim w 1882 roku. Powstał, by zasilać w wodę Kanał Bydgoski i połączyć jeziora kujawsko-wielkopolskie z drogą wodną Wisła–Odra, łącząc Kanał Bydgoski z jeziorem Gopło przez górną Noteć; stanowi ostatni, 25-kilometrowy odcinek (121,6–146,6 km) trasy Warta – Kanał Bydgoski, przy czym cały skanalizowany system Noteci od Gopła do Kanału Bydgoskiego liczy 114,6 km. Na trasie znajduje się 6 śluz (plus dwie na samej Noteci), a kanał ma klasę żeglowną Ia, z nośnością statków do 150–300 ton w zależności od odcinka. Odcinek biegnący przez Bydgoskie Łąki Nadnoteckie ma ogroblowane, obsadzone topolami brzegi, a w Dębinku działa węzeł wodny, gdzie na 600-metrowym odcinku dwie śluzy i trzy jazy rozdzielają nurt.