Kanał Elbląski

Kanał Elbląski (niem. Oberländischer Kanal, pol. Kanał Oberlandzki) – żeglowna droga wodna na obszarze województwa warmińsko-mazurskiego. W 1978 r. fragment kanału uznano za zabytek techniki, natomiast w 2011 r. za pomnik historii. Kanał Elbląski w 2007 r. w plebiscycie „Rzeczpospolitej” został uznany za jeden z siedmiu cudów Polski.

Zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z 2002 r. ws. klasyfikacji śródlądowych dróg wodnych, kanał ma klasę żeglowną Ia. Jego długość wynosi 84,2 km:

odcinek jezioro Druzno – śluza Miłomłyn, długości 52,0 km odcinek Miłomłyn – Iława, długości 32,2 km Całkowita długość kanału z odgałęzieniami wynosi 151,7 km, aczkolwiek można spotkać dane określające długość głównego szlaku wodnego na 127,5 km, a odnóg bocznych – na 65 km. Powiązana z Kanałem droga wodna Miłomłyn – Zalewo liczy 49,9 km. Długość drogi wodnej między Ostródą a Elblągiem wynosi 82 km, natomiast między Ostródą a Iławą 48 km (w tym 31 km między Miłomłynem a Iławą). Łączna suma różnic poziomów na śluzach i pochylniach wynosi 103,4 m. Parametry kanału:

Minimalna szerokość: 7 m Promień łuku osi szlaku żeglownego – 70 m Szerokość najwęższej śluzy – 3,2 m (Śluza Ostróda)…